Instituut voor Natuurgeneeswijze en Natuurkundig Onderzoek.


INDEX

Welkomspagina   Wie ben ik?   Magnetiseren  Vrije Energie en zelfzucht   Massagetherapie   Nikola Tesla   Magnetiseur in de pers  Magnetiseur in de pers - deel II   Het Hoogfrequente Ozon-apparaat   Lynx-ring   Tesla Lichtbuis  Noten  Gebruik van het Ozon-emissieapparaat  Stabiele Waterstoftherapie  Boodschap van een wetenschapper van Gene Zijde.   Op de drempel van twee werelden   Schone energie  Vitaliteit en Magnetisme  Folder Schone Energie  Stabiele Waterstof  Wichelroede  Helend Water en Cyrus  Een nieuwe werkplaats
***


Contactgegevens.

Teslalein

Loek GANS

G. Japiksstraat 24

9145 RW TERNAARD

tel/fax +31 519/572005

GSM   +31 615047447

Email: teslalein@orange.nl

 

 

Apparaten

 

 

 

                                                                  

Plenty schone energie als je water laat branden.

door Sicko Hoogterp

 

Voor Loek Gans is stabiele waterstof dé oplossing van en voor de toekomst

 

TERNAARD - De energievoor­raad is nog lang niet uitgeput en de verontreiniging van het milieu kan sterk beperkt wor­den. Het klinkt sommigen wel­licht als een sprookje in de oren, maar voor de 47-jarige uitvinder Loek Gans uit Ter­naard is het gewoon een zeker­heid. Stabiele waterstof is hét antwoord. “Er bestaan tal van alternatieve vormen van ener­gie. Maar stabiele waterstof is geen alternatief in die zin dat het in plaats komt van iets anders. Nee, het is volgens de wetten van de natuur gewoon een hele goede en bovendien zeer schone energiebron. Dat er tot nu toe nauwelijks gebruik van gemaakt wordt, is een heel ander verhaal omdat het niet in het straatje past van de grote energiebedrijven.”

 

Sinds mensenheugenis wordt gezocht naar nieuwe vormen van energie. De voorraden fossiele brandstoffen, zoals steenkool en aardolie, zijn niet onuitputtelijk en dus wordt er ook steeds geëx­perimenteerd met nieuwe andere energiebronnen.

 

Kernenergie is als alternatief omstreden. Windenergie ligt wat betreft beter bij’ het grote publiek, hoewel ook hier niet iedereen onverdeeld voorstander van is. De oppositie richt zich hierbij met name op de locatie van een windturbine: ‘not in my backyard’.

 

Momenteel is lijnzaadolie als alternatieve en schone brandstof een actueel issue. De productie van deze biologische brandstof vereist grootschalige verbouw van koolzaad. Momenteel wordt er ongeveer 2000 hectare van het gele gewas verbouwd, maar om in de toekomst blijvend aan de Europese richtlijnen te kunnen voldoen, moet dit areaal in 2010 meer dan 200.000 hectare bedra­gen.

 

Gans juicht dergelijke ontwikke­lingen van harte toe. "Windener­gie is bijvoorbeeld fantastisch, maar er is zoveel meer mogelijk".  De Ternaarder doelt dan met name op waterstof in stabiele vorm. Waterstof - aangeduid met de H van het Latijnse hydrogeni­um) vormt het lichtste gas en is een van de meest voorkomende elementen in het heelal. Op onze aarde kennen we het in zijn meest elementaire vorm als H2 in ver­binding met koolstof (tot kool­waterstoffen), stikstof (tot ammoniak) en in de bekendste combinatie met zuurstof hetgeen H2O oftewel water oplevert.

 

“Water bestaat uit twee positieve waterstof-deeltjes, de 2 H-proto­nen dus, en daarnaast één zuur­stofelement, het O-atoom. Omdat dit O-element uit twee negatieve deeltjes (elektronen) bestaat is het water in een dergelijke toe­stand stabiel”, doceert Gans. “ Maken we echter één positief H­-atoom vrij en brengen we dat in aanraking met zuurstof dan ont­staat er een ontploffing, omdat de zaak niet in balans is. Denk in dat licht ook maar eens aan de waterstofbom”.

 

Voor het maken van stabiele waterstof zijn twee positieve delen nodig naast één zuurstof­deel. Deze reactie is te bewerk­stelligen door aan water de stof natriumhydroxyde (Na OH) - dat is caustic soda, beter bekend als gootsteenontstopper - toe te voe­gen. Door deze verkregen oplos­sing stuur je gelijkstroom (DC) heen en zo ontstaat het gas. “Op deze wijze kunnen we dus water laten branden”, legt Gans uit.

 

 

Om zijn woorden kracht bij te zetten toont hij hoe een en ander in zijn werk gaat. In de garage van zijn woning heeft de weten­schapper een proefopstelling gemaakt, waarmee hij de theorie aan de praktijk toetst. Om stabie­le waterstof te produceren, maakt Gans gebruik van twee roestvrijstalen drukvaatjes met daarin water waaraan wat goot­steenontstopper is toegevoegd. De gelijkstroom wordt met een lasgenerator aan het mengsel toegevoegd, waardoor het gas ontstaat.

 

In zijn proefopstelling toont hij ook aan dat je de stabiele water­stof ook kunt mengen met gewoon aardgas, waardoor het rendement meteen met sprongen omhoog gaat. De temperatuur­meter blijft bij het brandende aardgas op zo’n zeshonderd gra­den steken, maar nadat daar sta­biele waterstof aan toegevoegd is, slaat de wijzer al snel uit naar temperaturen van boven de dui­zend graden. “Een kubieke meter waterstofgas geeft dan ook een vijf maal zoveel rendement als een kubieke meter aardgas”, aldus Gans. “Dankzij het zeer hoge rendement, kun je bijvoor­beeld veel sneller je eten koken. Het energieverbruik kan dan aanzienlijk afnemen terwijl je toch hetzelfde effect bereikt. In dat licht bekeken zou je onze hui­dige aardgasvoorraden met vijf­tig procent kunnen opwaarderen, vindt hij.



Gans geeft nog een rekenvoor­beeld. “Stel dat een huishouden normaal 3000 kuub verstookt. Bij een mix van aardgas en stabiele waterstof heeft men dan, zeg, nog maar 1500 kuub nodig om het­zelfde rendement te behalen. Dat is voor de consument wellicht goedkoper, want waterstofgas is geen duur product. Maar nog belangrijker is het dat er minder brandstof verbruikt wordt en er dus ook minder uitstoot van eventueel schadelijke stoffen plaatsvindt. Kortom, ons milieu vaart er wel bij!”, betoogt Gans.

 

De Ternaarder geeft aan dat de uitstoot van CO. (kooldioxide is de veroorzaker van het broeikas­effect) ook ‘geen probleem’ is bij gebruik van duurzaam opgewek­te stabiele waterstof, dat ook wel Brown’s gas wordt genoemd. “Je kan het vergelijken met het oude principe van de windmolens van vroeger”.

 

Gans vindt het triest dat er niet meer met de kennis aangaande stabiele waterstof wordt gedaan. “Nee, ik heb het zelf niet uitge­vonden, die eer komt de weten­schapper Yull Brown (1922 ­1998) toe. Maar ik wil het feno­meen wel blijvend onder de aan­dacht brengen. Het is triest dat de grote energiebedrijven omwille van vooral economische belan­gen er nog nauwelijks mee aan de slag zijn gegaan. Bij een lager verbruik zullen ze minder energie afzetten en op korte termijn inderdaad minder verdienen.­

Maar mag je er daarmee voor kie­zen dat het over zo’n honderd jaar helemaal gebeurd is met onze aarde?”

 

“Een moordenaar krijgt gevan­genisstraf, dat is terecht. Maar waarom mag je dan als veroorza­ker van luchtvervuiling wel ongestraft duizenden indirect de dood injagen. Bovendien hebben we ook de verantwoordelijkheid naar ons nageslacht toe. Die mogen we niet met de problemen van CO. dan wel het broeikas­effect opzadelen”, klinkt het strijdbaar. “En dan heb ik het nog niet eens over de extra kos­ten, die dat alleen al voor gezond­heidszorg met zich meebrengt, gehad. Wat is je norm?”

 

De Ternaarder ziet dichtbij huis een goede toekomst voor water­stofgas weggelegd, zeker in combinatie met windenergie. “Er lig­gen hier immers plannen om vier grote windturbines van ieder vijf megawatt te plaatsen. Dan praat je dus over twintig miljoen watt! Het probleem is dat je nu bij een te grote stroomproductie de molens stil moet zetten. Maar bij overcapaciteit zou de opgewekte elektriciteit ook automatisch kunnen worden omgezet in sta­biel waterstofgas. Die gasvoor­raad kun je dan in de grond opslaan. In periodes met weinig wind is het mogelijk om het gas via gasturbines weer om te zetten naar elektriciteit. Toekomstmu­ziek? Zeker niet, het is technisch haalbaar en bovendien zou deze regio, waar het bijna altijd waait, geheel selfsupporting kunnen worden.”

 

Loek Gans ziet zichzelf aller­minst Don Quichotte, die tegen windmolens vecht. Als hij al een Don Quichotte zou zijn, dan een­tje die strijdt mét de windmolens aan zijn zijde. “Ik ben een realist en laat me leiden door de natuur­wetten.” In de natuur gelden kennelijk heel andere wetten dan in het politieke en financieel ­economisch bedrijf, zo laat hij doorschemeren. Volgens Gans lopen de grote ‘jongens’ (nog) niet snel warm voor het gebruik van andere vormen van energie, aan­gezien dat hun afzet in gevaar zou kunnen brengen.

 

Niettemin gloort er hoop. Vorig week heeft Hans Overdiep, manager energietransitie van Gasunie Trade & Supply B.V. in Groningen, hoogstpersoonlijk bij Gans thuis in Ternaard kennis genomen van diens theorie en praktijk. “We staan als bedrijf open voor dergelijke zaken. Zelf experimenteren we ook met het mengen van aardgas en duur­zaam opgewekt waterstof. Het verhaal van Gans was mij deels wel bekend, alleen die term ‘sta­biel’ waterstof was nieuw voor mij, daar had ik nog nooit van gehoord. Ik heb hem aangeraden om hierover contact op te nemen met een collega van mij”, vertelt Overdiep.

 

De Gasunie-manager bepaalt in belangrijke mate mede welke aardgas gerelateerde onderwer­pen over een reeks van jaren de research-thema’s zijn binnen de Gasunie. “We proberen lijnen uit te zetten welke kant we op willen gaan met duurzame energietoepassingen. “

 

Overdiep laat weten dat de voor­raden fossiele brandstoffen ein­dig zijn. “Het is nog niet zo dat we binnenkort zonder energie zitten, maar het is wel noodzake­lijk om naar andere vormen en mogelijkheden te blijven zoeken. Het zou mooi zijn dat we binnen een aantal jaren weten waar we in de nabije toekomst naar toe gaan. We moeten er zeker van zijn dat we met de juiste technie­ken experimenteren. Het is zonde van de tijd als we er na bijvoor­beeld een drietal jaar achter zou­den komen dat de ingeslagen weg niet de juiste blijkt te zijn. Van­daar dat we ons goed oriënteren en tevens oog hebben voor de door particuliere aangedragen ideeën en theorieën.” Het feit dat Overdiep zelf naar Ternaard is gekomen, vormt daar het levende bewijs van.

 

De manager erkent dat het (op grote schaal) toepassen van nieu­we energievormen toch in belangrijke economisch bepaald wordt. De experimenten met brandstofcellen (waterstof) vin­den nu nog op ‘laboratorium­schaal’ plaats, laat Overdiep weten. “Kost het nu nog €100.000 of €200.000 om zo een aantal woningen van energie te voorzien, dan is zo’n techniek nog te ver van de realiteit verwijderd. Maar de haalbaarheid wordt natuurlijk heel anders wanneer we over bedragen van zo’n €10.000 à €20.000 praten.” Overdiep laat desgevraagd weten dat ontwikkeling van nieuwe of alternatieve vormen van energie niet louter een kwestie van geld is. “We hebben als onderneming ook de verantwoordelijkheid en plicht om bij te dragen aan duur­zaamheid. “

Loek Gans zal intussen een vin­ger aan de pols houden en de ont­wikkelingen nauwgezet volgen. “Met het oog op de toekomst van onze wereld moeten we naar andere en vooral ook schone brandstoffen toe. Ik blijf me er sterk voor maken dat we een van onze primaire levensbehoeften ­schone lucht - behouden. Zou dat wegvallen, dan resteert ons slechts chaos.”

 

Bron: Donderdag 14 juli 2005 NIEUWE DOCKUMER COURANT

 




Wenst u, na het bezoek aan deze website, contact met Loek, of hebt u gewoon een opmerking over wat u gelezen heeft, stuur dan een mailtje aan Loek via bovenstaande mailbutton.

 

 

Stem voor deze website.

 

Teller