|
Gans geeft nog een rekenvoorbeeld. “Stel dat een huishouden normaal 3000 kuub verstookt. Bij een mix van aardgas en stabiele waterstof heeft men dan, zeg, nog maar 1500 kuub nodig om hetzelfde rendement te behalen. Dat is voor de consument wellicht goedkoper, want waterstofgas is geen duur product. Maar nog belangrijker is het dat er minder brandstof verbruikt wordt en er dus ook minder uitstoot van eventueel schadelijke stoffen plaatsvindt. Kortom, ons milieu vaart er wel bij!”, betoogt Gans.
De Ternaarder geeft aan dat de uitstoot van CO. (kooldioxide is de veroorzaker van het broeikaseffect) ook ‘geen probleem’ is bij gebruik van duurzaam opgewekte stabiele waterstof, dat ook wel Brown’s gas wordt genoemd. “Je kan het vergelijken met het oude principe van de windmolens van vroeger”.
Gans vindt het triest dat er niet meer met de kennis aangaande stabiele waterstof wordt gedaan. “Nee, ik heb het zelf niet uitgevonden, die eer komt de wetenschapper Yull Brown (1922 1998) toe. Maar ik wil het fenomeen wel blijvend onder de aandacht brengen. Het is triest dat de grote energiebedrijven omwille van vooral economische belangen er nog nauwelijks mee aan de slag zijn gegaan. Bij een lager verbruik zullen ze minder energie afzetten en op korte termijn inderdaad minder verdienen.
Maar mag je er daarmee voor kiezen dat het over zo’n honderd jaar helemaal gebeurd is met onze aarde?”
“Een moordenaar krijgt gevangenisstraf, dat is terecht. Maar waarom mag je dan als veroorzaker van luchtvervuiling wel ongestraft duizenden indirect de dood injagen. Bovendien hebben we ook de verantwoordelijkheid naar ons nageslacht toe. Die mogen we niet met de problemen van CO. dan wel het broeikaseffect opzadelen”, klinkt het strijdbaar. “En dan heb ik het nog niet eens over de extra kosten, die dat alleen al voor gezondheidszorg met zich meebrengt, gehad. Wat is je norm?”
De Ternaarder ziet dichtbij huis een goede toekomst voor waterstofgas weggelegd, zeker in combinatie met windenergie. “Er liggen hier immers plannen om vier grote windturbines van ieder vijf megawatt te plaatsen. Dan praat je dus over twintig miljoen watt! Het probleem is dat je nu bij een te grote stroomproductie de molens stil moet zetten. Maar bij overcapaciteit zou de opgewekte elektriciteit ook automatisch kunnen worden omgezet in stabiel waterstofgas. Die gasvoorraad kun je dan in de grond opslaan. In periodes met weinig wind is het mogelijk om het gas via gasturbines weer om te zetten naar elektriciteit. Toekomstmuziek? Zeker niet, het is technisch haalbaar en bovendien zou deze regio, waar het bijna altijd waait, geheel selfsupporting kunnen worden.”
Loek Gans ziet zichzelf allerminst Don Quichotte, die tegen windmolens vecht. Als hij al een Don Quichotte zou zijn, dan eentje die strijdt mét de windmolens aan zijn zijde. “Ik ben een realist en laat me leiden door de natuurwetten.” In de natuur gelden kennelijk heel andere wetten dan in het politieke en financieel economisch bedrijf, zo laat hij doorschemeren. Volgens Gans lopen de grote ‘jongens’ (nog) niet snel warm voor het gebruik van andere vormen van energie, aangezien dat hun afzet in gevaar zou kunnen brengen.
Niettemin gloort er hoop. Vorig week heeft Hans Overdiep, manager energietransitie van Gasunie Trade & Supply B.V. in Groningen, hoogstpersoonlijk bij Gans thuis in Ternaard kennis genomen van diens theorie en praktijk. “We staan als bedrijf open voor dergelijke zaken. Zelf experimenteren we ook met het mengen van aardgas en duurzaam opgewekt waterstof. Het verhaal van Gans was mij deels wel bekend, alleen die term ‘stabiel’ waterstof was nieuw voor mij, daar had ik nog nooit van gehoord. Ik heb hem aangeraden om hierover contact op te nemen met een collega van mij”, vertelt Overdiep.
De Gasunie-manager bepaalt in belangrijke mate mede welke aardgas gerelateerde onderwerpen over een reeks van jaren de research-thema’s zijn binnen de Gasunie. “We proberen lijnen uit te zetten welke kant we op willen gaan met duurzame energietoepassingen. “
Overdiep laat weten dat de voorraden fossiele brandstoffen eindig zijn. “Het is nog niet zo dat we binnenkort zonder energie zitten, maar het is wel noodzakelijk om naar andere vormen en mogelijkheden te blijven zoeken. Het zou mooi zijn dat we binnen een aantal jaren weten waar we in de nabije toekomst naar toe gaan. We moeten er zeker van zijn dat we met de juiste technieken experimenteren. Het is zonde van de tijd als we er na bijvoorbeeld een drietal jaar achter zouden komen dat de ingeslagen weg niet de juiste blijkt te zijn. Vandaar dat we ons goed oriënteren en tevens oog hebben voor de door particuliere aangedragen ideeën en theorieën.” Het feit dat Overdiep zelf naar Ternaard is gekomen, vormt daar het levende bewijs van.
De manager erkent dat het (op grote schaal) toepassen van nieuwe energievormen toch in belangrijke economisch bepaald wordt. De experimenten met brandstofcellen (waterstof) vinden nu nog op ‘laboratoriumschaal’ plaats, laat Overdiep weten. “Kost het nu nog €100.000 of €200.000 om zo een aantal woningen van energie te voorzien, dan is zo’n techniek nog te ver van de realiteit verwijderd. Maar de haalbaarheid wordt natuurlijk heel anders wanneer we over bedragen van zo’n €10.000 à €20.000 praten.” Overdiep laat desgevraagd weten dat ontwikkeling van nieuwe of alternatieve vormen van energie niet louter een kwestie van geld is. “We hebben als onderneming ook de verantwoordelijkheid en plicht om bij te dragen aan duurzaamheid. “
Loek Gans zal intussen een vinger aan de pols houden en de ontwikkelingen nauwgezet volgen. “Met het oog op de toekomst van onze wereld moeten we naar andere en vooral ook schone brandstoffen toe. Ik blijf me er sterk voor maken dat we een van onze primaire levensbehoeften schone lucht - behouden. Zou dat wegvallen, dan resteert ons slechts chaos.”
Bron: Donderdag 14 juli 2005 NIEUWE DOCKUMER COURANT | 
