|
Het magnetisme, bron van alle leven
In een vorig hoofdstuk heb ik u verteld, dat wij aan Gene Zijde beschikken over herstellingsoorden en ik wil graag over de methode van genezing met u spreken, zodat u een indruk krijgt van wat er met u gebeuren gaat, wanneer u magnetisch tegen ziekten wordt behandeld. Voorop stel ik echter, dat men moet weten, dat iedere mens magnetische kracht bezit.
Wilt u daarvan een voorbeeld?
Hebt u een kleutertje dat gevallen is en huilende naar u toeloopt om hulp, dan is het tien tegen één, dat u uw hand naar de bezeerde plaats brengt en met een wrijvende beweging de pijn tracht te verdrijven.
U behoeft daarvoor helemaal geen kennis te bezitten van bovenzinnelijke krachten, want dit is een aangeboren gave, een dierlijk magnetisme, dat iedere mens bezit.
Anders wordt het wanneer men zich van deze gave bewust wordt en deze in dienst wil stellen van de lijdende mensheid.
Wat men in het eigen liefdegevoel voor de kleuter ONBEWUST doet, moet men dan BEWUST gaan doen en de mensen die zich onder een dergelijke behandeling stellen, zijn vreemden voor u.
Men heeft dan te kampen met verschillende dingen die een werkelijk succes tegen kunnen houden. Men kan bepaald antipathie voelen tegenover de patiënt, iets dat men niet direct zal kunnen beredeneren, maar ook de magnetiseur is een medium en daardoor overgevoelig.
Men kan struikelen in de behandeling door het feit, dat een patiënt, ofschoon soms jaren onder (vergeefse) behandeling bij de arts, ontevreden is over de vordering van de genezing.
Ook dienen wij rekening te houden met de zieken die altijd ziek zijn of onderweg, louter omdat zij te midden van de aandacht willen staan en daardoor mateloos irriterend op de magnetiseur kunnen werken.
Daarnaast en zeker niet de minst moeilijke taak voor de magnetiseur is, dat hij een soort wantrouwen bij de patiënt moet wegnemen, omdat deze wel ten einde raad zich tot de magnetiseur wendt, maar geen geloof hecht aan de "strijkerij" van zo'n vreemde mens.
Dit zijn allemaal factoren die ik voor u hoop op te helderen.
Op de allereerste plaats zien wij dus het dierlijk magnetisme en dit magnetisme wordt meestentijds onbewust van de eigenlijke kracht gebruikt, waardoor men ons werk daaraan niet verbonden moet zien.
Ons eigenlijke werk naast de magnetiseur bestaat eruit, de bovenzinnelijke krachten waarvan hij of zij zich bewust is geworden, regelmatig bij te vullen en op te voeren.
Ook hier speelt dus, zoals bij ieder medium, de ontwikkeling een rol, want naast de zegen brengende handen dient Of het gehoor, Of het gezicht, Of het gevoel te worden ontwikkeld.
Een magnetiseur die niet zien kan of niet kan horen en niet kan voelen waarheen hij wordt geleid, heeft het vreselijk moeilijk met de genezing, want de mens/magnetiseur kan, evenals iedere op aarde levende mens, wel eens heel eigenwijs zijn en daardoor zou hij wel eens aan de verkeerde kant kunnen gaan werken.
Wat te doen wanneer het de magnetiseur aan de krachten ontbreekt die hij zo broodnodig heeft in zijn werk?
Op de allereerste plaats een ervaren en betrouwbaar medium dat wel zien en horen en voelen kan, als hulp proberen naast hem te plaatsen, waardoor de tijd die nodig is om het gehoor, gevoel en gezicht te ontwikkelen, door dat medium kan worden opgevangen en voor het heil van de patiënt worden doorgegeven.
De magnetiseur in ontwikkeling behoeft dan geen angst te hebben het werk niet goed te doen en wij zorgen wel weer voor de rest. Wij beginnen meestentijds met het ontwikkelen van het gevoel. Naast de magnetiseur staat zijn geestelijke leider, die de handen van de heilgenezer brengt naar de plaats waar hij zijn werk moet aanvangen.
Vóór alle dingen moet de geestelijke leider het vertrouwen hebben van de magnetiseur.
De magnetische bewegingen (passen) zijn over de gehele wereld precies dezelfde.
De ziektebeelden wijken echter sterk af en wat men bij deze met succes behandelt, kan op gene wel geen enkele indruk maken.
Een belangrijke factor is in hoeverre de patiënt zelf meewerkt, want wij weten dat menige patiënt zijn genezing in de weg staat, omdat hij verkrampt en wantrouwig tegenover de magnetiseur staat met een houding van "laat maar eens zien wat je kunt".
De magnetiseur echter voelt dit innerlijk wel terdege en is door eigen karakter of aanleg dan al niet meer in staat te helpen.
Wat is nu eigenlijk die magnetische kracht die een mens genezing kan brengen, die in enkele luttele minuten pijn weghaalt waar dat ondraaglijk werd geleden, hoe komt men aan de bewustwording dergelijke kracht te bezitten?
Die kracht is een energetische kracht die de mens (magnetiseur) kan afstaan, omdat hij een enorme hoeveelheid daarvan bezit, terwijl de patiënt helemaal niets meer bezit van deze energie.
Men moet het zien als het opladen van een accu.
De accu van de zieke is bijna ledig en de accu van de magnetiseur heeft genoeg om twee, drie of meer bijna lege accu's op te laden en zo de energetische krachten van de zieke te herstellen, zodat de wil om weer gezond te worden, wordt ingeschakeld.
De levensdrang van de mens gebiedt hem gezond te worden wanneer hij ziek is, maar dikwijls komt het voor, dat de mens zich helemaal niet bewust is ziek te zijn, bv. met een sluipende ziekte of een hart dat het plotseling verraderlijk op kan geven.
Zodra de mens zich bewust is ziek te zijn, schakelt de wil om beter te worden zichzelf gewoonlijk wel in, maar het kan voorkomen, dat de zieke de wil mist, omdat de energie onvoldoende is om deze op te wekken.
Voor de magnetiseur ligt hier een geweldige taak, want indien een zieke, geen baat meer vindende bij medicijnen, een magnetiseur om hulp verzoekt, dan kan hij/zij beginnen met de totaal verbruikte energie aan te vullen.
Natuurlijk is de magnetiseur ook een mens en niet in staat om aan u een "wonder" te voltrekken door u bij een eenmalige behandeling meteen te genezen, al zijn dergelijke gevallen wel aan ons bekend.
Men mag daarom in de magnetiseur ook niet de mens zien die ALLE ziekten zou kunnen genezen, zelfs de meest nare ziekten die nog op de wereld voorkomen, welke mensen voortijdig invalide maken.
Ik wil ook met nadruk verklaren, dat magnetische krachten geen spoedwerk kunnen opleveren en dat juist door de geleide en zachte stralingen die op de zieke worden toegepast, een geleidelijke en rustige genezing intreedt.
Ik schreef reeds, dat in de natuur heel veel dingen rustig gaan en zo moet ook de magnetische behandeling zijn. Zouden wij dit werk met geweld verrichten, dan zouden wij, evenals de natuur in haar onbeteugelde krachten, chaos scheppen.
De magnetiseur wordt meestal ontdekt door de helderziende, die hem of haar attent kan maken op de gave die hij/zij vermag te ontvangen.
In de kleuren die de mens omgeven door de aura, is de kleur van het magnetisme van een prachtige, blauwe, staalachtige kleur.
Het werk van broeder Martinus draagt in niet geringe mate ertoe bij om de magnetische krachten, waarmee mijn medium in aanraking komt, te laten zien in de oorspronkelijke kleur, waardoor het medium ook weet de plicht te hebben om de mens op deze magnetische kracht te wijzen, of hij/zij er nu wel of niets mee wil doen, want ook hier is de VRIJE WIL van de mens de factor waar wij rekening mee dienen te houden.
Natuurlijk zijn ook magnetische krachten niets nieuws onder de zon en daarom schrijf ik er ook niet over. Ik heb daar reeds vroeger op gewezen.
Het gaat er nu om, dat men een indruk krijgt van het vele en verscheiden werk, dat wij moeten doen om de juiste krachten over te dragen aan de mens die een deel van zijn krachten afstaat terwille van zijn zieke medemens.
Nu moet ik u weer meevoeren naar het land aan Gene Zijde, want om een juist begrip te verkrijgen van wat er gebeuren gaat, is dat volstrekt noodzakelijk.
Stelt u dan voor, dat u een rij Intelligenties ziet, naast elkander geplaatst of in een zeer wijde kring.
Op het juiste moment strekken zij volkomen gelijktijdig de handen uit naar omhoog en ontvangen op die wijze kracht.
Het volgende ogenblik strekken zij de handen uit met de handpalmen naar beneden en de enorme straling die van hun handen uitgaat, wordt ontvangen door hen die bezig zijn hun zieken te behandelen.
Geestelijke leiders doen dat meestal in samenwerking, maar het is heel goed mogelijk dat dit werk alleen wordt gedaan en dat één bepaald medium de heilzame gave van kracht en licht ontvangt.
Ons gehele wezen wordt vervuld van licht en kracht en wij worden dus "opgeladen" met energie, die wij op onze beurt weer overbrengen.
Eigenlijk is het allemaal heel eenvoudig en het spijt mij alleen vreselijk, dat ik u de stralenbundels niet kan laten zien welke dan uit al onze lichaamsdelen te voorschijn komen.
Ook bij de magnetiseur is dat het geval. Het zijn echt niet alleen de handen die deze energie voortbrengen, maar alle OPENINGEN van zijn lichaam stralen deze krachtbron uit en zo kan het voorkomen, dat een zieke al doordrongen wordt van kracht, terwijl de magnetiseur nog tegenover hem zit.
Wij moeten trachten de handen van de onontwikkelde magnetiseur te leiden en dat is moeilijk, zoals ik reeds schreef, maar moeilijker en een bijna onmogelijke taak wordt het wanneer de magnetiseur denkt ons in zijn werk niet nodig te hebben.
Hij kent de behandeling van buiten, in zijn ogen zijn het steeds dezelfde behandelingen, waar geen verschil in te zien is, maar zij die zo denken zijn volkomen fout, want waar blijft het "opladen" van de verbruikte energie?
Zeker, een paar uur wandelen in de natuur zou heel veel van ons werk kunnen overnemen, maar indien een magnetiseur in een grote stad woont, te midden van lawaai en vervuilde luchten, is dat niet zo eenvoudig.
Het gevolg is overbelast raken en zelf slachtoffer worden van zijn afgestane energie, met het gevolg ziek worden.
Misschien denkt u: "dat is onrechtvaardig, deze mensen geven iets van zichzelf, mogen zij dan wel ziek worden?"
Ook hier weer de vrije wil van de mens.
Wat kunnen wij doen wanneer de magnetiseur, ondanks ontstellende vermoeidheid, want reken maar dat magnetiseren kracht eist, toch doorgaat met zijn werk?
Ondanks onze waarschuwingen waarop hij geen acht slaat en zijn eigen krachten overschattende, gaat hij van de ene naar de andere patiënt, vaak in lange werkdagen, en pleegt hij voortdurend roofbouw op zijn eigen lichaamskracht.
De instorting volgt altijd en dan is ook de tijd aangebroken om de mens die toch veel voor een ander gedaan heeft, met grote liefde te helpen en wij wisselen elkander af met deze hulp.
Wij kunnen echter niet voorkomen, dat ook een dergelijke waarschuwing weer in de wind geslagen wordt en het gevreesde hartinfarct is daar dan dikwijls het gevolg van.
Ook een medium of een magnetiseur moet weten wanneer hij de grens bereikt heeft en dan niet terwille van eerzucht en dergelijke toch verder willen gaan.
Zij dienen te begrijpen, dat, wanneer zij hun krachten volkomen verbruiken, er toch niets meer over is voor anderen en dat hun hulp dan waardeloos is.
Wij mogen een patiënt nooit zien als alleen maar ziek van lichaam. De meeste ziekten hebben mede een psychische oorzaak en het is ons volkomen bekend, dat, wanneer de mens sterke psychische spanningen heeft, het lichaam daar ziek van kan worden.
Hoe dikwijls wij in aanraking komen met mensen die door de spanningen waarin zij leven ernstig ziek geworden zijn, is niet te beschrijven en daarom behoort het ook tot de taak van de genezer, zijn patiënt de gelegenheid te geven zich te ontlasten van de moeilijkheden die deze spanningen hebben teweeggebracht.
Natuurlijk kan de magnetiseur voor een machteloze taak worden gesteld in dat opzicht, want er zijn genoeg mensen die liever sterven dan de magnetiseur deelgenoot te maken van hun geheimen.
Dat is jammer en verkeerd, want een bonafide genezer staat evenals de arts onder ambtsgeheim en zal nooit misbruik maken van de aan hem toevertrouwde geheimen, tenzij hij deze dingen zou willen bespreken met een collega die hij in verband met de zieke consulteren wil.
Langzaam dringt het nut van de magnetische behandelingen wel tot de mens door, al hebben heel veel artsen liever dat de magnetiseur vandaag nog verdwijnt en deze artsen kunnen de magnetiseur heel veel narigheid veroorzaken, zij (de magnetiseurs) vallen immers onder de wet van 1865.
Er zijn echter ook reeds artsen die, wanneer zij zelf geen vooruitgang zien bij een zieke, openlijk aanraden om eens naar een goede magnetiseur uit te zien en dat is tenminste een heerlijke vooruitgang.
Ik wil u verder vertellen, waar wij aan Gene Zijde onze krachten ontvangen.
Wanneer u teruggaat in dit werk, zult u in de aanvang reeds gelezen hebben, dat ik met Red Eagle te samen in een "WIT LICHT" kwam te staan, waardoor ik mij volkomen verkwikt voelde.
Ik vertelde ook, dat er heel veel wezens waren die in dat witte licht schenen te baden en dat is de bron van kracht waar wij onze verbruikte energie "opladen".
Het is een ervaring die men niet meer vergeten kan en ook ik, met zoveel opdrachten mijn leven vullende, denk steeds opnieuw aan de eerste keer dat ik mij in dat witte licht mocht plaatsen en de kracht daarvan ervaren moest.
De enorme energie die daarvan uitgaat, geeft ons allen de kracht om het werk dat gedaan moet worden te verrichten en daarnaast de nodige krachten over te dragen aan onze aardse genezers.
U zult het misschien vreemd vinden, maar er zijn zelfs genezers, die rustig beweren dat zij die kracht wel bezitten, maar absoluut niet geloven in de hulp vanuit een hogere wereld.
Deze laten wij dan maar in hun waan, want doordat zij alle aanwezige kracht verbruiken en niet weten hoe te moeten handelen in dat geval, komen zij vanzelf wel tot de ontdekking dat zij zichzelf schromelijk overschat hebben en volledige uitputting hun beloning is.
Op deze wijze komen wij tevens aan "het kaf onder het koren", zij die op generlei wijze over krachten de beschikking hebben anders dan een normale mens en door het afkijken van de handelingen van de bonafide magnetiseur zich met onbeschrijfelijke brutaliteit en gewetenloosheid aan de lijdende mensheid te goed doen, want zij zijn het die werken tegen exorbitant hoge prijzen en met schuttinghoge reclame de zieke in hun net trachten te verstrikken.
Helaas staan wij machteloos tegenover deze gewetenloze benden, maar doen toch altijd ons best om de band tussen hen en de zieken te verbreken, waardoor zij geen enkel resultaat kunnen boeken, ook niet met de suggesties die zij op de arme zieken proberen uit te oefenen.
Indien u, dit lezende, in de macht van zo'n charlatan bent gevallen, aarzel dan niet rustig te zeggen, dat u, geen baat vindende bij de behandeling, daar verder van afziet en ik wijs u erop, dat er dan heus wel goede hulp te vinden is.
Mocht u onverhoopt geen baat hebben bij de door u gekozen magnetiseur, denk dan niet: "dat magnetiseren is ook van geen enkele waarde", maar bedenk dan dat de mensen allen verschillend zijn en dat de magnetische kracht van de ene magnetiseur geen enkele uitwerking op u kan hebben, terwijl een andere magnetiseur u direct schenkt wat u nodig heeft.
Wanneer u door tien artsen moet worden behandeld, heeft u daar meestentijds geen enkel bezwaar tegen en vergelijk het dus op die manier, dan komt u een heel eind verder.
Ik heb reeds meermalen over het magnetisme gesproken en uitgelegd, dat het een straling betreft, die door het gehele menselijke lichaam gezondheid en vernieuwde levenskracht kan schenken, maar ook dieren zijn zeer gevoelig voor deze bestraling en een zieke hond of kat laat zich vol behagen behandelen. De hond likt meestentijds dankbaar de handen die hem kracht geven en genezen en de poes spint van genoegen, terwijl de paarden op hun beurt hun dank betuigen door zacht hinnikend het hoofd naar de genezer te wenden.
De uitstraling van een magnetiseur is zacht- tot korenblauw, een enkele maal staalblauw, maar dat zijn heel krachtige genezers. Wij zien het magnetisme als een Godsgave, bestemd om de mens in dienst te stellen van hen die lijden en ook hierin gaf Jezus Christus het voorbeeld door Zijn handopleggingen.
Alles aanvaarden wij met dank, wat ons van Gene Zijde aan krachten beschikbaar is gesteld en wanneer u zou kunnen zien hoe wij zelf werken op aarde, dan zou u die dank evenals wij diep in u voelen doordringen.
Wij hebben niet altijd een magnetiseur nodig voor ons werk, wij behandelen ook de zieke op onze eigen wijze.
Mogelijk hebt u wel eens over afstandsgenezing horen spreken en dan heeft u wellicht de idee gekregen, dat de magnetiseur steeds contact met u opneemt. Ten dele is dat wel juist, maar de contacten tussen ons en de magnetiseur en de patiënt vormen als het ware een driehoek, waardoor wij ten volle kunnen worden ingezet bij dit werk.
Ik begrijp, dat dit een volledige uiteenzetting behoeft en wil daar dan ook wat uitvoeriger op ingaan, daarmede tevens dit hoofdstuk besluitende.
Een medium vraagt om hulp voor de haar/hem toevertrouwde patiënt en daar zij/hij niet in de mogelijkheid verkeert om regelmatig naar de zieke te gaan, nemen wij deze taak over en vragen niets anders dan een z.g. contactdraad te leggen, die te vergelijken is met een soort draadloze telegrafie.
De gedachten van het medium gaan op een bepaald ogenblik uit naar de zieke en wij volgen deze "contactdraad" en komen dus al heel snel bij de patiënt. Aangezien wij met de snelheid van lichtjaren ons voortbewegen en de belemmering van deuren en vensters en andere grofstoffelijke dingen niet kennen, zijn wij in luttele ogenblikken bij de patiënt voor wie hulp werd gevraagd en evenals de magnetiseur, maar dan op onzichtbare wijze, geven wij een magnetische behandeling.
De resultaten daarvan kunnen enorm snel totale genezing brengen, maar wij vragen wel aan de patiënt om rustig op de vastgestelde tijd zich in te stellen op de behandeling, want er kan natuurlijk geen resultaat verwacht worden, wanneer de patiënt zich van de ene hoek naar de andere verplaatst, indien het lopende patiënten betreft.
Zij die bedlegerig zijn, doen het beste zich volkomen te ontspannen en op die wijze onze behandeling te ondergaan.
Bron: EMED – Zijn leven aan Gene Zijde W.A.H. Mulder-Schalekamp
ISBN 90-6010-211-8 Strengholt, Naarden | 
